Sıradan bir öğrenci olan Jhonas Lauwiner, babasından aldığı küçük bir arsa ile topraklara olan ilgisini keşfetti. Bu ilgi, “sahipsiz araziler” yasasından yararlanarak bir toprak imparatorluğuna dönüşmeye başladı. İsviçre’nin Bern kantonunda yaşayan Lauwiner, hukuk sistemindeki bu yasa hakkında derinlemesine araştırmalar yaparak benzersiz bir mülkiyet durumu oluşturmayı başardı. Tapu sicilinde mirasçısı bulunmayan eski yollar ve ormanlık alanlar gibi taşınmazları talep edebileceğini fark eden Lauwiner, dijital araştırmalarla 117 bin metrekarelik bir alanı hiç ödeme yapmadan kendi adına tescil ettirdi. Burgdorf kentindeki bir binayı “saray” olarak ilan eden Lauwiner, elde ettiği mülkiyet haklarıyla bölgede adeta bir krallık kurduğunu duyurdu.
Alman ve uluslararası medya, Lauwiner’i “İsviçre Kralı” olarak tanımlamaya başladı. Lauwiner, bu unvanı, sıradışı yolculuğuna uygun bulduğu için kabul etti. Bugün, “İsviçre Kralı” olarak bilinen Lauwiner, daha önce kimsenin benzer bir eylemde bulunmadığını iddia ediyor. Ancak bu durum sadece kağıt üzerinde kalmadı; tescil edilen alanlar arasında mahalle sakinlerinin kullandığı 80’den fazla yol da bulunuyordu. Yeni mülk sahibi, bu yolların bakımını üstlenmek için vatandaşlardan “katkı payı” talep etmeye başladı. Ayrıca, bölgede inşaat yapmak isteyenlerin Lauwiner’in arazilerinden geçiş hakkı için ödeme yapmaları gerekti. Bu durum, yerel halkın tepkisini çekerken belediye yönetimlerini de harekete geçirdi.
Hukukçular, “hakların kötüye kullanılması” iddiasıyla dava açtı, ancak mahkeme bu davayı reddetti. Bu olay, İsviçre’deki yasal boşlukların kamuoyunda geniş bir tartışma başlatmasına neden oldu. Lauwiner, sürecin tamamen dijital verilerle yürütüldüğünü ve mevcut yasaların sunduğu hakları kullandığını savundu. Yaşanan krizin ardından kanton yönetimleri, benzer istismarların önlenmesi ve sahipsiz arazilerin öncelikle kamuya devredilmesi amacıyla yeni yasalar geliştirmeye başladı.
